بگيرد يا شصت فقير را سير كند يا به هركدام يك مدّ كه تقريباً ده سير است طعام يعنى گندم يا جو و مانند اينها بدهد و چنانچه اينها برايش ممكن نباشد ، مخيّر است يا هيجده روز پى در پى روزه بگيرد و يا هر چند مد كه مىتواند به فقير اطعام بدهد و احوط مستحبّ آن است كه اختيار نمايد تصدّق بر فقراء را و اگر نتواند روزه بگيرد وطعام بدهد ، بايد استغفار كند اگرچه مثلا يك مرتبه بگويد
« أسْتَغْفِرُ الله »
و واجب آن است كه هر وقت بتواند ، كفّاره را بدهد .
23 - 43 - كسى كه مىخواهد دو ماه كفّاره روزه رمضان رابگيرد ، بايد سيويك روز آن را پى در پى بگيرد و اگر بقيّه آن پى در پى نباشد اشكال ندارد .
23 - 44 - اگر به واسطه ندانستن مسأله كارى انجام دهد كه روزه را باطل مىكند ، و عقيده هم داشته كه اين كار حلال است بنابر احتياط كفّاره بر او واجب مىشود اگر مىتوانسته مسأله را ياد بگيرد .
23 - 45 - كسى كه مىخواهد دو ماه كفّاره روزه رمضان را بگيرد ، نبايد موقعى شروع كند كه در بين سى و يك روز ، روزى باشد كه مانند عيد قربان ، روزه آنحراماست البته اين حكم در صورتى است كه بداند ، وامّا اگر نداند وغافلبوده ضرر ندارد .
23 - 46 - اگر به چيز حرامى روزه خود را باطل كند ، چه آن چيز اصلا حرام باشد مثل شراب و زنا ، يا به جهتى حرام شده باشد مثل خوردن غذاى حلالى كه براى انسان ضرر دارد و نزديكى كردن با عيال خود در حال حيض ، كفّاره جمع بر او واجب مىشود يعنى بايد يك بنده آزاد كند و دو ماه روزه بگيرد و شصت فقير را سير كند يا به هركدام
احكام بانوان (فارسى) — صفحة 173
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١٧٣