بايد در سفر روزهبگيرد .
23 - 59 - مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد ، ولى اگر براى فرار از روزه باشد ، مكروه است .
23 - 60 - اگر نذر كند روزه بگيرد و روز آن را معيّن نكند ، نمىتواند آن را در سفر بجا آورد ولى چنانچه نذر كند كه روز معيّنى را در سفر روزه بگيرد ، بايد آن را در سفر بجا آورد و نيز اگر نذر كند روز معيّنى را چه مسافر باشد يا نباشد ، روزه بگيرد ، بايد آن روز را اگرچه مسافر باشد ، روزه بگيرد .
23 - 61 - مسافر مىتواند براى خواستن حاجت سه روز در مدينه طيّبه روزه مستحبّى بگيرد و بنابر احتياط بايد سه روز ، چهار شنبه و پنج شنبه وجمعه باشد .
23 - 62 - كسى كه نمىداند روزه مسافر باطل است ، اگر در سفر روزه بگيرد و در بين روز مسأله را بفهمد ، روزهاش باطل مىشود و اگر تا مغرب نفهمد ، روزهاش صحيح است .
23 - 63 - اگر فراموش كند كه مسافر است ، يا فراموش كند كه روزه مسافر باطل مىباشد و در سفر روزه بگيرد ، روزه او باطل است .
23 - 64 - اگر روزه دار بعد از ظهر مسافرت نمايد ، بايد روزه خود را تمام كند و اگر پيش از ظهر مسافرت كند ، وقتى به حدّ ترخّص برسد ، بايد روزه خود را باطل كند و اگر پيش از آن روزه را باطل كند ، كفّاره بر او واجب است وامّا اگر قبل از ظهر از شهر خود حركت كند و لكن بعد از ظهر به حدّ ترخّص برسد روزه او صحيح است ولى اگر قبل از ظهر به حدّ ترخّص برسد لكن بعد از ظهر وارد شهر خود بشود در اين
احكام بانوان (فارسى) — صفحة 177
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١٧٧