« 1004 » م - اگر شك كند به سنگى كه مىخواهد بيندازد ( حصى ) يعنى ريگ گفته مىشود بايد به آن اكتفا نكند .
« 1005 » م - اگر شك كند در عدد انداختن در وقتى كه مشغول عمل است بايد چندان بيندازد تا علم بعدد پيدا كند و همچنين اگر شك كند كه سنگى كه انداخت خورد به جمره يا نه بايد بيندازد تا علم به رسيدن پيدا كند .
« 1006 » م - اگر سنگى را كه انداخت به جمره نرسيد بايد دو مرتبه بيندازد اگرچه در وقت رمى گمانش آن رود كه رسيده است ، پس اگر پهلوى جمره چيزهاى ديگرى نصب شده و اشتباها به آنها رمى كرده كافى نيست ، و بايد اعاده كند اگرچه در سال ديگر بوسيله نايبش .
« 1007 » م - اگر چند سنگ را با هم بيندازد مانع ندارد لكن يكى حساب مىشود ، چه يكى از آنها به محل بخورد يا همه .
« 1008 » م - جايز است سواره و پياده سنگ بيندازد .
« 1009 » م - بايد سنگ را با دست بيندازد ، اگر با پا يا دهان بيندازد كافى نيست و با فلاخن كفايتش خالى از اشكال نيست .
« 1010 » م - اگر بعد از آنكه سنگ را انداخت و از محل منصرف شد شك ند در عدد سنگها ، اگر شك در نقيصه كند احتياط آن است كه برگردد و نقيصه را تمام كند و در شك در زياده اعتنا نكند .
« 1011 » م - اگر بعد از ذبح يا سر تراشيدن و يا پس از فرا رسيدن شب شك كند در انداختن سنگ يا عدد آن اعتناء نكند .
« 1012 » م - اگر بعد از فارغ شدن شك كند در اينكه درست انداخته يانه ، بنابر صحّت بگذارد ، بلى اگر در رسيدن سنگ آخرى به محل شك كند بايد
مناسك حج همراه با ادعيه و زيارات (فارسى) — صفحة 251
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢٥١