« 999 » م - شرط است كه مباح باشد پس با سنگ غصبى يا آنچه كه ديگرى براى خودش حيازت كرده كافى نيست .
« 1000 » م - وقت انداختن سنگ از طلوع آفتاب روز عيد تا غروب آن و اگر فراموش كرد تا روز سيزدهم مىتواند بجا آورد ، و اگر تا آن وقت متذكر نشد احتياطا در سال ديگر خودش يا نايبش بيندازد .
« 1001 » م - واجب است در اندختن سنگها چند امر :
اول - نيت ، با قصد خالص بدون رياء و نمايش دادن عمل به غير كه موجب بطلان مىشود .
دوم - آنكه آنها را بيندازد ، پس اگر برود نزديك و با دست بگذارد به جمره كافى نسيت
سوم - آنكه با انداخته به جمره برسد پس اگر سنگ را انداخت و سنگ ديگران به آن خورد و بواسطه آن يا كمك آن به جمره رسيدكافى نيست . و همچنين اگر سنگ بجايى بخورد و كمانه كند و به جمره برسد .
چهارم - عدد سنگريزهها بايد هفت باشد .
پنجم - بايد بتدريج يكى يكى عقب هم بيندازد و در اين صورت اگر با هم به جمره بخورد مانع ندارد ولى اگر همه را يا چند عدد را با هم بيندازد كافى نيست اگرچه با هم به جمره نرسد و دنبال هم برسد .
« 1002 » م - اگر شك كند كه سنگ را ديگرى استعمال كرده يا نه جايز است به آن بيندازد .
« 1003 » م - اگر سنگى را كه در حرم است احتمال بدهد از خارج آوردهاند اعتناء نكند .
مناسك حج همراه با ادعيه و زيارات (فارسى) — صفحة 250
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢٥٠