3 - در مذهب اهل سنّت در طلاق زن يائسه و يا صغيرهاى كه شوهر با آنها نزديكى كرده باشد ، بر آن زن واجب است عده نگه دارد ، ولى در مذهب تشيع در طلاق زن يائسه و صغيره عده واجب نيست . پس بر مذهب اهل سنّت ، طبق اين حكم آنها ملزم هستند كه احكام عده را رعايت كنند ، بنابراين اگر زن يائسه يا صغيرهاى سنّى مذهب شيعه گردد از آن قاعده ( لزوم نگه دارى عده ) خارج مىشود و اگر طلاق او رجعى بوده باشد جائز است نفقه ايّام عدّه را از شوهر سنّى مطالبه كند و چون بر مذهب شيعه عده ندارد جائز است در آن ايّام با شخص ديگرى ازدواج كند و همينطور اگر مرد سنّى شيعه گردد ، جائز است با خواهر زن يائسه و صغيرهاى را كه طلاق داده است و هنوز به مذهب اهل سنّت در ايّام عده هستند ، ازدواج كند و لازم نيست كه احكام عده را رعايت كند .
4 - اگر مرد سنّى مذهب بدون حضور دو شاهد عادل زن خود را طلاق دهد و يا مقدارى از بدن زن خود را ، مثلًا يك انگشت زنش را طلاق دهد ، بر مذهب او اين طلاق صحيح است و طلاق تمام زن واقع مىشود ولى بر مذهب اماميّه اين طلاق باطل است و بايد طلاق در حضور دو عادل واقع شود ، بنابراين مرد شيعه مذهب بنا به قاعده الزام مىتواند با آن زن مطلقه پس از تمام شدن ايّام عده ازدواج كند .
5 - مرد سنّى بنابر مذهب خود اگر در حال عادت ، زن خود را طلاق دهد و يا در حال پاكى كه با او مقاربت كرده است ، طلاق دهد ، اين طلاق صحيح است ولى در مذهب اماميّه اين طلاق باطل است بنابراين ، مرد شيعه مذهب بنا به قاعده الزام مىتواند با آن زن بعد از تمام شدن ايّام عده ازدواج كند .
6 - به مذهب ابى حنيفه كسى كه به اجبار واكراه زنش را طلاق دهد ، آن طلاق صحيح است ولى به مذهب اماميّه طلاقى كه به جبر واقع شود ، باطل است . بنابراين شخص شيعه مذهب بنا به قاعده الزام مىتواند با زنى كه با جبر واكراه شوهرش او را طلاق داده در صورتى كه پيرو مذهب ابى حنيفه باشد ازدواج كند .
7 - اگر مرد سنّى قسم ياد كند كه كارى را انجام ندهد و اگر آن كار را انجام داد ، زنش
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 512
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٥١٢