ايستاده باشد ، ولى اگر در حالى كه زانوها را به زمين زده ، يا به پهلو خوابيده و دست و پا و سينهاش رو به قبله است كارد را در گودالى گردنش فرو كنند ، اشكال ندارد .
مسأله 2613 - اگر به جاى اين كه كارد در گودى گردن شتر فرو كنند سر آن را ببرند ، يا گوسفند و گاو و مانند اينها را مثل شتر كارد در گودى گردنشان فرو كنند ، گوشت آنها حرام و بدن آنها نجس است ولى اگر چهار رگ شتر را ببرند و تا زنده است به دستورى كه گفته شد كارد در گودى گردنش فرو كنند ، گوشت آن حلال و بدن آن پاك است و نيز اگر كارد در گودى گردن گاو يا گوسفند و مانند اينها فرو كنند و تا زنده است سر آن را ببرند حلال و پاك مىباشد .
مسأله 2614 - اگر حيوانى سركش شود و نتواند آن را به دستورى كه در شرع معيّن شده بكشند ، يا مثلًا در چاه بيفتد و احتمال بدهند كه در آنجا بميرد و كشتن آن به دستور شرع ممكن نباشد ، هر جاى بدنش را كه بوسيلهء شمشير و خنجر و نيزه و چيزهائى كه به تيزى آنها زخم مىشود زخم بزنند و در اثر زخم جان بدهد حلال مىشود ورو به قبله بودن آن لازم نيست ، ولى بايد شرطهاى ديگرى را كه براى سر بريدن حيوانات گفته شد ، دارا باشد .
چيزهائى كه در موقع سر بريدن حيوانات مستحبّ است
مسأله 2615 - چند چيز در سر بريدن حيوانات مستحبّ است : اوّل - موقع سر بريدن گوسفند ، دو دست و يك پاى آن را ببندند و پاى ديگرش را باز بگذارند و موقع سر بريدن گاو چهار دست و پايش را ببندند و دم آن را باز بگذارند و موقع كشتن شتر دو دست آن را از پايين تا زانو يا تا زير بغل به يكديگر ببندند و پاهايش را باز بگذارند ومستحبّ است مرغ را بعد از سر بريدن رها كنند تا پر و بال بزند ؛ دوم - كسى كه حيوان را مىكشد رو بهقبله باشد ؛ سوم - پيش از كشتن حيوان آب جلوى آن بگذارند ؛ چهارم - كارى كنند كه حيوان كمتر اذيّت شود مثلًا كارد را خوب تيز كنند و با عجله سر حيوان را ببرند .