احكام سر بريدن و شكار كردن حيوانات
مسأله 2599 - اگر حيوان حلال گوشت را به دستورى كه بعداً گفته مىشود سر ببرند ، وحشى باشد يا اهلى ، بعد از جان دادن ، گوشت آن حلال و بدن آن پاك است ولى حيواناتى كه انسان با آن وطى و نزديكى كرده و حيوانى كه نجاستخوار شده ، اگر به دستورى كه در شرع معيّن نمودهاند ، آن را استبراء نكرده باشد ، بعد از سر بريدن ، گوشت آن حلال نيست .
مسأله 2600 - حيوان حلال گوشت وحشى مانند آهو و كبك و بز كوهى و حيوان حلال گوشتى كه اهلى بوده و بعداً وحشى شده مثل گاو و شتر اهلى كه فرار كرده و وحشى شده است ، اگر به دستورى كه بعداً گفته مىشود آنها را شكار كنند پاك و حلال است ولى حيوان حلال گوشت اهلى مانند گوسفند و مرغ خانگى و حيوان حلال گوشت وحشى كه به واسطه تربيت كردن اهلى شده است ، با شكار كردن پاك و حلال نمىشود .
مسأله 2601 - حيوان حلال گوشت وحشى در صورتى با شكار كردن پاك و حلال مىشود كه بتواند فرار كند يا پرواز كند ، بنابر اين بچه آهو كه نمىتواند فرار كند و بچه كبك كه نمىتواند پرواز نمايد ، با شكار كردن پاك و حلال نمىشود و اگر آهو و بچهاش را كه نمىتواند فرار كند ، با يك تير شكار نمايد ، آهو حلال و بچهاش حرام است .
مسأله 2602 - حيوان حلال گوشتى كه مانند ماهى خون جهنده ندارد ، اگر به خودى خود بميرد پاك است ولى گوشت آن را نمىشود خورد .