تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 425

مساهمون:

ص٤٢٥
مسأله 2586 - كسى كه مالى راپيدا كرده ، اگر عمداً به دستورى كه گفته شد اعلان نكند ، گذشته از اين كه معصيت كرده باز هم واجب است اعلان كند . مسأله 2587 - اگر بچه نابالغ چيزى پيدا كند ولىّ او بايد اعلان نمايد ، اگر بعد از يك سال پيدا نشد مىتواند ولىّ براى صغير تملّك نمايد يا به دو قسم ديگر عمل نمايد . مسأله 2588 - اگر در بين سالى كه اعلان مىكند مال از بين برود ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده يا تعدّى يعنى زياده روى كرده باشد ، بايد عوض آن را به صاحبش بدهد و اگر كوتاهى نكرده و زياده‌روى هم ننموده ، چيزى بر او واجب نيست . مسأله 2589 - اگر انسان در بين سالى كه اعلان مىكند از پيدا شدن صاحب مال نااميد شود ، مىتواند آن را صدقه بدهد . مسأله 2590 - اگر مالى را كه نشانه دارد و قيمت آن به 6 / 12 نخود نقره سكّه‌دار مىرسد در جايى پيدا كند كه معلوم است به واسطه اعلان ، صاحب آن پيدا نمىشود ، مىتواند در روز اوّل آن را از طرف صاحبش صدقه بدهد يا به حاكم شرع برساند يا تملّك نمايد با ضمان او و چنانچه صاحبش پيدا شود و به صدقه دادن راضى نشود ، بايد عوض آن را به او بدهد و ثواب صدقه‌اى كه داده مال خود او است . مسأله 2591 - اگر چيزى را پيدا كند و به خيال اين كه مال خود او است بردارد ، بعد بفهمد مال خودش نبوده ، بايد تا يكسال اعلان نمايد ولى است اگر پاى خود را به گم شده بزند حكم مال پيدا شده را ندارد . مسأله 2592 - لازم نيست موقع اعلان ، جنس چيزى را كه پيدا كرده بگويد بلكه همين‌قدر كه بگويد چيزى پيدا كرده‌ام كافى است ، ولى اگر بدون تعيين جنس ، اعلان بىفائده باشد بايد تعيين بنمايد . مسأله 2593 - اگر كسى چيزى پيدا كند و ديگرى بگويد مال من است ، در صورتىبايد به او بدهد كه نشانه‌هاى آن را به طورى كه موجب علم بصحّت ادّعاىاو شود بگويد ، ولى لازم نيست نشانه‌هايى را كه بيشتر اوقات صاحب مال هم ملتفت آنها نيست بگويد .