لِمُوَكِّلى مُحَمَّدٍ لِيَخْلَعَها عَلَيْه » ، پس از آن بدون فاصله مىگويد : « زَوْجَةُ مُوَكِّلىخَلَعْتُها يا خالَعْتُها عَلى مابَذَلَتْ هِيَ طالِق » و اگر زني كسي را وكيل كند كه غير از مهر چيز ديگرى را به شوهر او ببخشد كه او را طلاق دهد ، وكيل بايد به جاى كلمه ( مهرها ) آن چيز را بگويد مثلًا اگر صد تومان داده ، بايد بگويد : « بذلت مأة تومان » .
طلاق مبارات
مسأله 2547 - اگر زن و شوهر يكديگر را نخواهند و زن مالى به مرد بدهد كه او را طلاق دهد ، آن طلاق را مبارات گويند .
مسأله 2548 - اگر شوهر بخواهد صيغه مبارات را بخواند ، چنانچه مثلًا اسم زن فاطمه باشد ، بگويد : « بارَأْتُ زَوْجَتى فاطِمَةَ عَلى مَهْرِها فَهِيَ طالِقٌ » يعني مبارات كردم زنم فاطمه را در مقابل مهر او پس او رهاست ، و اگر ديگرى را وكيل كند ، وكيل بايد بگويد : « بارَأتُ زَوْجَةَ مُوَكِّلى فاطِمَةَ عَلى مَهْرِها فَهِيَ طالِقٌ » و در هر دو صورت اگر به جاى كلمه ( عَلى مَهْرِها ) « بِمَهْرِها » بگويد ، اشكال ندارد .
مسأله 2549 - صيغه طلاق خلع و مبارات بايد به عربى صحيح خوانده شود ولىاگر زن براى آن كه مال خود را به شوهر ببخشد مثلًا به فارسى بگويد براىطلاق ، فلان مال را به تو بخشيدم اشكال ندارد .
مسأله 2550 - اگر زن در بين عدّه طلاق خلع ، يا مبارات از بخشش خود برگردد ، شوهر مىتواند رجوع كند و بدون عقد دوباره او را زن خود قراردهد .
مسأله 2551 - مالى را كه شوهر براى طلاق مبارات مىگيرد ، بايد بيشتر از مهر نباشد ولى در طلاق خلع اگر بيشتر باشد ، اشكال ندارد .
احكام متفرّقه طلاق
مسأله 2552 - اگر با زن نامحرمى به گمان اين كه عيال خود او است نزديكى كند ، چه زن بداند كه او شوهر نيست يا گمان كند شوهرش مىباشد ، بايد عدّه نگهدارد .