عيبهايى كه به واسطه آنها مىشود عقد را به هم زد
مسأله 2396 - اگر مرد بعد از عقد بفهمد كه زن يكى از هفت عيب را دارد مىتواند عقد را به هم بزند : اوّل - ديوانگى ؛ دوم - مرض خوره ؛ سوم - مرض پيسى ؛ چهارم - كورى ؛ پنجم - شل بودن واضح گرچه به حد زمينگير بودن نرسد ؛ ششم - آن كه افضا شده يعنى راه بول و حيض او يكى شده باشد وامّا نسبت به يكى شدن راه حيض و غائط در اجراى حكم افضاء محلّ اشكال است ؛ هفتم - آن كه گوشت يا استخوانى يا غدّهاى در فرج او باشد كه مانع نزديكى شود .
مسأله 2397 - اگر زن بعد از عقد بفهمد كه شوهر او ديوانه بوده است ، يا آلت مردى ندارد يا مرضى دارد كه نمىتواند وطى و نزديكى نمايد يا تخمهاى او را كشيدهاند ، مىتواند عقد را به هم بزند .
مسأله 2398 - اگر مرد يا زن ، به واسطه يكى از عيبهايى كه در دو مسأله پيش گفته شد ، عقد را به هم بزنند بايد بدون طلاق از هم جدا شوند .
مسأله 2399 - اگر به واسطه آن كه مرد نمىتواند وطى و نزديكى كند ، زن عقد را به هم بزند شوهر بايد نصف مهر را بدهد ولى اگر به واسطه يكى از عيبهاى ديگرىكه گفته شد ، مرد يا زن عقد را به هم بزند چنانچه مرد با زن نزديكى نكرده باشد ، چيزى بر او نيست و اگر نزديكى كرده ، بايد تمام مهر را بدهد .
عدّهاى از زنها كه ازدواج با آنان حرام است
مسأله 2400 - ازدواج با زنهايى كه مثل مادر و خواهر و مادر زن با انسان محرم هستند ، حرام است .
مسأله 2401 - اگر كسى زنى را براى خود عقد نمايد اگرچه با او نزديكى نكند ، مادر و مادر مادر آن زن و مادر پدر او به آن محرم مىشوند .
مسأله 2402 - اگر زنى را عقد كند و با او نزديكى نمايد دختر و نوه دخترى