مسأله 2388 - كسى كه دستور زبان عربى را نمىداند ، اگر قرائتش صحيح باشد و معناى هر كلمه از عقد را جداگانه بداند و از هر لفظى معناى آن را قصد نمايد ، مىتواند عقد را بخواند .
مسأله 2389 - اگر زنى را براى مردى بدون اجازه آنان عقد كنند و بعداً زن و مرد بگويند به آن عقد راضى هستيم ، عقد صحيح است .
مسأله 2390 - اگر زن و مرد يا يكى از آن دو را به ازدواج مجبور نمايند و بعد از خواندن عقد راضى شوند و بگويند به آن عقد راضى هستيم ، عقد صحيح است گرچه احتياط مستحبّ آن است كه دوباره عقد را بخوانند .
مسأله 2391 - پدر وجدّ پدرى مىتوانند براى فرزند نابالغ يا ديوانه خود كه به حال ديوانگى بالغ شده است ازدواج كنند و بعد از آن كه آن طفل بالغ شد ياديوانه عاقل گرديد ، اگر ازدواجى كه براى او كردهاند مفسدهاى نداشته ، نمىتواند آن را بههمبزند و اگر مفسدهاى داشته ، مىتواند آن را به همبزند .
مسأله 2392 - دخترى كه بحدّ بلوغ رسيده ورشيده است يعنى مصلحت خود را تشخيص مىدهد اگر بخواهد شوهر كند چنانچه باكره باشد ، بنابر احتياط واجب بايد از پدر يا جدّ پدرى خود اجازه بگيرد و اجازه مادر و برادر لازم نيست .
مسأله 2393 - اگر پدر و جدّ پدرى غائب باشند و دختر نيز احتياج به تزويج داشته باشد يا دختر باكره نباشد ، اجازه پدر وجدّ لازم نيست .
مسأله 2394 - اگر پدر يا جدّ پدرى براى پسر نابالغ خود زن بگيرد ، پسر بايد بعد از بالغ شدن ، خرج آن زن را بدهد ، بلكه احتياطاً نسبت به قبل از بلوغ هم در صورتىكه زن تمكين داشته و پسر هم در حدّى بوده كه قدرت انتفاع از او را داشته ، طلب برائت ذمّه نمايد .
مسأله 2395 - اگر پدر يا جدّ پدرى براى پسر نابالغ خود زن بگيرد ، چنانچه پسر در موقع عقد مالى داشته مديون مهر زن است و اگر در موقع عقد مالى نداشته پدر يا جدّ او بايد مهر زن را بدهند .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 393
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٣٩٣