احكام رهن
مسأله 2316 - رهن آن است كه بدهكار مقدارى از مال خود را نزد طلبكار بگذارد كه اگر طلب او را ندهد ، طلبش را از آن مال مطابق دستور خاصّ به دست آورد .
مسأله 2317 - در رهن لازم نيست صيغه بخوانند وهمينقدر كه بدهكار مال خود را به قصد گرو به طلبكار بدهد و طلبكار هم به همين قصد بگيرد ، رهن صحيح است .
مسأله 2318 - گرو دهنده و كسى كه مال را گرو مىگيرد بايد مكلّف و عاقل باشند و كسى آنها را مجبور نكرده باشد ، و نيز بايد سفيه نباشند يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكنند و همچنين ممنوع التصرّف بفلس و امثال آن نشده باشد .
مسأله 2319 - انسان مالى را مىتواند گرو بگذارد كه شرعاً بتواند در آن تصرّف كند و اگر مال كس ديگر را گرو بگذارد ، در صورتى صحيح است كه صاحب مال بگويد بگرو گذاشتن راضى هستم .
مسأله 2320 - چيزى را كه گرو مىگذارند ، بايد خريد و فروش آن صحيح باشد ، پس اگر شراب و مانند آن را گرو بگذارند ، درست نيست .
مسأله 2321 - استفاده چيزى را كه گرو مىگذارند ، مال كسى است كه آن را گرو گذاشته است در صورتى كه مالك آن باشد والّا مال صاحب مال است .
مسأله 2322 - طلبكار و بدهكار نمىتوانند مالى را كه گرو گذاشته شده ، بدون اجازه يكديگر ملك كسى كنند مثلًا ببخشند يا بفروشند ولى اگر يكى از آنان آن را ببخشد يا بفروشد بعد ديگرى بگويد راضى هستم اشكال ندارد .
مسأله 2323 - اگر طلبكار چيزى را كه گرو برداشته با اجازه بدهكار بفروشد ، پول آن مثل خود مال گرو مىباشد .
مسأله 2324 - اگر موقعى كه بايد بدهى خود را بدهد ، طلبكار مطالبه كند و او ندهد ، طلبكار مىتواند مالى را كه گرو برداشته بفروشد در صورتى كه از مالك وكالت در فروش داشته باشد والّا بايد اجازه بگيرد ، و اگر دسترسى به او ندارد يا امتناع كند از