مسأله 1209 - اگر يكى از شكهاى صحيح براى انسان پيش آيد ، نبايد نماز را بشكند و چنانچه نماز را بشكند معصيت كرده است پس اگر پيش از انجام كارى كه نماز را باطل مىكند ، مثل روگرداندن از قبله ، نماز را از سر گيرد نماز دومش هم باطل است و اگر بعد از انجام كارى كه نماز را باطل مىكند ، مشغول نماز شود ، نماز دومش صحيح است .
مسأله 1210 - اگر يكى از شكهايى كه نماز احتياط براى آنها واجب است در نماز پيش آيد ، چنانچه انسان نماز را تمام كند و بدون خواندن نماز احتياط ، نماز را از سر بگيرد ، معصيت كرده است پس اگر پيش از انجام كارى كه نماز را باطل مىكند نماز را از سر گرفته ، نماز دومش هم باطل است و اگر بعد از انجام كارى كه نماز را باطل مىكند ، مشغول نماز شده ، نماز دومش صحيح است .
مسأله 1211 - وقتى يكى از شكهاى صحيح براى انسان پيش آيد ، چنان كه گفته شد ، بايد فوراً فكر كند ولى اگر چيزهائى كه به واسطه آنها ممكن است يقين يا گمان به يك طرف شك پيدا شود ، ولى شك معذلك از بين نرود ، چنانچه كمى بعد فكر كند اشكال ندارد مثلًا اگر در سجده شك كند مىتواند تا بعد از سجده فكر كردن را تأخير بيندازد .
مسأله 1212 - اگر اوّل گمانش به يك طرف بيشتر باشد ، بعد دو طرف در نظر او مساوى شود ، بايد به دستور شك عمل نمايد ، و اگر اوّل دو طرف در نظر او مساوىباشد و به طرفى كه وظيفه اوست بنا بگذارد ، بعد گمانش به طرف ديگر برود ، بايد همان طرف را بگيرد و نماز را تمام كند .
مسأله 1213 - كسى كه نمىداند گمانش به يك طرف بيشتر است يا هر دو طرف در نظر او مساوى است بايد به دستور شك عمل كند گرچه عمل به شك و ظن نمايد بهتر است .
مسأله 1214 - اگر بعد از نماز بداند كه در بين نماز حال ترديدى داشته كه مثلًا دو ركعت خوانده يا سه ركعت و بنا را بر سه گذاشته ولى نداند كه گمانش به خواندن سه ركعت بوده ، يا هر دو طرف در نظر او مساوى بوده ، بايد نماز احتياط را بخواند .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 205
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢٠٥