كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است ، و اگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، مثلًا شك كند كه دو ركعت خوانده يا يك ركعت به هر طرف شك عمل كند ، نمازش صحيح است گرچه بنابر كمتر گذاشتن بهتر است .
مسأله 1203 - كم شدن ركن ، نافله را باطل مىكند ولى زياد شدن ركن ، آن را باطل نمىكند پس اگر يكى از كارهاى نافله را فراموش كند و موقعى يادش بيايد كه مشغول ركن بعد از آن شده ، بايد آن كار را انجام دهد و دوباره آن ركن را بجا آورد مثلًا اگر در بين ركوع يادش بيايد كه سوره را نخوانده ، بايد برگردد و سوره را بخواند و دوباره به ركوع برود .
مسأله 1204 - اگر در يكى از كارهاى نافله شك كند خواه ركن باشد يا غير ركن ، چنانچه محلّ آن نگذشته ، بايد بجا آورد و اگر محلّ آن گذشته ، به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1205 - اگر در نماز مستحبّى دو ركعتى گمانش به سه ركعت يا بيشتر برود ، بايد اعتنا نكند و نمازش صحيح است و اگر گمانش به دو ركعت يا كمتر برود ، بايد به همان گمان عمل كند مثلًا اگر گمانش به يك ركعت مىرود بايد يك ركعت ديگر بخواند .
مسأله 1206 - اگر در نماز نافله كارى كند كه براى آن سجده سهو واجب مىشود ، يا يك سجده يا تشهّد را فراموش نمايد لازم نيست كه بعد از نماز ، سجده سهو يا قضاى سجده و تشهّد را بجا آورد .
مسأله 1207 - اگر شك كند كه نماز مستحبّى راخوانده يا نه ، چنانچه آن نماز مثل نماز جعفر طيّار وقت معيّن نداشته باشد بنا بگذارد كه نخوانده است و همچنين است اگر مثل نافله يوميّه وقت معيّن داشته باشد و پيش از گذشتن وقت شك كند كه آن را بجا آورده يا نه ، ولى اگر بعد از گذشتن وقت شك كند كه خوانده است يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .
شكهاى صحيح
مسأله 1208 - در نه صورت اگر در شماره ركعتهاى نماز چهار ركعتى شك كند ، احتياط واجب آن است كه فوراً فكر نمايد ، پس اگر يقين يا گمان به يك طرف شك