عمل نمايد و كثير الشك تا وقتى يقين نكند كه به حال معمولى مردم برگشته بايد به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1199 - كسى كه زياد شك مىكند اگر شك كند ركنى را بجا آورده يا نه و اعتنا نكند بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، چنانچه مشغول ركن بعد نشده ، بايد آن را بجا آورد و اگر مشغول ركن بعد شده ، نمازش باطل است مثلًا اگر شك كند ركوع كرده يا نه و اعتنا نكند ، چنانچه پيش از سجده دوم يادش بيايد كه ركوع نكرده بايد ركوع كند اگرچه در اين صورت اعاده نماز احتياطاً واجب است و اگر در سجده دوم يادش بيايد ، نمازش باطل است .
مسأله 1200 - كسى كه زياد شك مىكند ، اگر شك كند چيزى را كه ركن نيست بجا آورده يا نه و اعتنا نكند و بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، چنانچه از محلّ بجا آوردن آن نگذشته بايد آن را بجا آورد و اگر از محلّ آن گذشته نمازش صحيح است ، مثلًا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه و اعتنا نكند چنانچه در قنوت يادش بيايد كه حمد نخوانده بايد بخواند و اگر در ركوع يادش بيايد نماز او صحيح است .
5 - شك امام و مأموم
مسأله 1201 - اگر امام جماعت در شماره ركعتهاى نماز شك كند ، مثلًا شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ، چنانچه مأموم يقين يا گمان داشته باشد كه چهار ركعت خوانده و به امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است ، امام بايد نماز را تمام كند و خواندن نماز احتياط لازم نيست و نيز اگر امام يقين يا گمان داشته باشد كه چند ركعت خوانده است و مأموم در شماره ركعتهاى نماز شك كند بايد به شك خود اعتنا ننمايد .
6 - شك در نماز مستحبّى
مسأله 1202 - اگر در شماره ركعتهاى نماز مستحبّى شك كند ، چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنابر كمتر بگذارد مثلًا اگر در نافله صبح شك كند