تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 160

مساهمون:

ص١٦٠
مسأله 942 - بايد بين اذان و اقامه فاصله ندهد و اگر بين آنها به قدرى فاصله دهد كه اذانى را كه گفته اذان و اقامه حساب نشود ، مستحبّ است دوباره اذان و اقامه را بگويد و نيز اگر بين اذان و اقامه و نماز به قدرى فاصله دهد كه اذان و اقامه آن نماز حساب نشود ، مستحبّ است دوباره براى آن نماز ، اذان و اقامه بگويد . مسأله 943 - اذان و اقامه بايد به عربى صحيح گفته شود ، پس اگر به عربى غلط بگويد ، يا به جاى حرفى حرف ديگرى بگويد ، يا مثلًا ترجمه آنها را به فارسىبگويد ، صحيح نيست . مسأله 944 - اذان و اقامه بايد بعد از داخل شدن وقت گفته شود و اگر عمداً يا از روى فراموشى پيش از وقت بگويد ، باطل است . مسأله 945 - اگر پيش از گفتن اقامه شك كند كه اذان گفته يا نه ، بايد اذان را بگويد ، ولى اگر مشغول اقامه شود و شك كند كه اذان گفته يا نه ، گفتن اذان لازم نيست . مسأله 946 - اگر در بين اذان يا اقامه پيش از آن كه قسمتى را بگويد شك كند كه پيش از آن را گفته يا نه ، بايد قسمتى را كه در گفتن آن شك كرده بگويد ، ولى اگر در حال گفتن قسمتى از اذان يا اقامه شك كند كه آنچه پيش از آن است گفته يا نه ، گفتن آن لازم نيست . مسأله 947 - مستحبّ است انسان در موقع گفتن اذان ، رو به قبله بايستد و با وضو يا غسل باشد و دستها را به گوش بگذارد و صدا را بلند نمايد و بكشد و بين جمله‌هاى اذان كمى فاصله دهد و بين آنها حرف نزند . مسأله 948 - مستحبّ است بدن انسان در موقع گفتن اقامه آرام باشد و آن را از اذان آهسته‌تر بگويد و جمله‌هاى آن را به هم نچسباند ولى به اندازه‌اى كه بين جمله‌هاى اذان فاصله مىدهد ، بين جمله‌هاى اقامه فاصله ندهد . مسأله 949 - مستحبّ است بين اذان و اقامه يك قدم بردارد ، يا قدرى بنشيند يا سجده كند يا ذكر بگويد يا دعا بخواند يا قدرى ساكت باشد يا حرفى بزند يا دو ركعت نماز خواند ، ولى حرف زدن بين اذان و اقامه نماز صبح مستحب نيست .