بگيرد ، و اگر در بين نماز است بايد نماز را بشكند و وضو بگيرد ، و اگر بعد از نماز است ، نمازى كه خوانده صحيح است در صورتى كه احتمال التفات در حال شروع به نماز را بدهد ، و براى نمازهاى بعد بايد وضو بگيرد .
مسأله 309 - اگر بعد از وضو يا در بين آن يقين كند كه بعضى جاها را نشسته يا مسح نكرده است ، چنانچه رطوبت جاهايى كه پيش از آن است به جهت طول مدت خشك شده ، بايد دوباره وضو بگيرد ، و اگر خشك نشده يا به جهت گرمى هوا و مانند آن خشك شده ، بايد جايى را كه فراموش كرده و آنچه بعد از آن است بشويد يا مسح كند و اگر در بين وضو در شستن يا مسح كردن جايى شك كند بايد به همين دستور عمل نمايد .
مسأله 310 - اگر بعد از نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه در صورتى كه احتمال بدهد كه در حال شروع به نماز ، ملتفت حالش بوده است نماز او صحيح است ، ولى بايد براى نمازهاى بعد وضو بگيرد .
مسأله 311 - اگر در بين نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه ، نماز او باطل است ، و بايد وضو بگيرد و نماز را بخواند .
مسأله 312 - اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز وضوى او باطل شده يا بعد از نماز ، نمازى كه خوانده صحيح است .
مسأله 313 - اگر انسان مرضى دارد كه بول او قطره قطره مىريزد ، يا نمىتواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه يقين دارد كه از اول وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن مهلت پيدا مىكند ، بايد نماز را در وقتى كه مهلت پيدا مىكند بخواند و مخرج بول يا غائط را قبل از نماز آب بكشد ، و اگر مهلت او به مقدار كارهاى واجب نماز است ، بايد در وقتى كه مهلت دارد ، فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد ، و كارهاى مستحب مانند
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 68
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٦٨