اگر چه بهتر اين است كه به نماز مبادرت نمايد .
مسأله 317 - كسى كه بول يا غائط پى در پى از او خارج مىشود ، بعد از وضو گرفتن در مواردى كه جايز است با آن وضو نماز بخواند جايز است كه نوشته قرآن را مس نمايد ، اگر چه در غير حال نماز باشد .
مسأله 318 - كسى كه بول او قطره قطره مىريزد بايد براى نماز بوسيله كيسهاى كه در آن پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر جلوگيرى مىكند ، خود را حفظ نمايد ، و احتياط آن است كه اگر مشقت ندارد پيش از هر نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد ، و نيز كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد . و احتياط آن است كه اگر مشقت ندارد ، براى هر نماز مخرج غائط را آب بكشد .
مسأله 319 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند ، در صورتى كه ممكن باشد به مقدار نماز از خارج شدن بول و غائط جلوگيرى نمايد بهتر آن است كه جلوگيرى نمايد ، بلكه اگر مرض او به آسانى معالجه شود ، احوط آن است كه خود را معالجه نمايد .
مسأله 320 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند ، بعد از آنكه مرض او خوب شد ، لازم نيست نمازهايى را كه در وقت مرض مطابق وظيفهاش خوانده قضا نمايد . ولى اگر در بين وقت نماز مرض او خوب شود ، احتياطاً بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند . مسأله 321 - اگر كسى مرضى دارد كه نمىتواند از خارج شدن باد جلوگيرى كند ، بايد به وظيفه كسانى كه نمىتوانند از بيرون آمدن غائط خوددارى كنند عمل نمايد .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 70
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٧٠