بايد نائبش دست او را بگيرد و به جاى مسح او بكشد ، و اگر اين هم ممكن نيست ، بايد نائب از دست او رطوبت بگيرد و با آن رطوبت سر و پاى او را مسح كند .
مسأله 293 - هر كدام از كارهاى وضو را كه مىتواند به تنهايى انجام دهد نبايد در آن كمك بگيرد .
« شرط دوازدهم » آنكه استعمال آب براى او مانعى نداشته باشد .
مسأله 294 - كسى كه مىترسد كه اگر وضو بگيرد مريض شود يا اگر آب را به مصرف وضو برساند تشنه بماند ، نبايد وضو بگيرد . ولى اگر وضو بگيرد و ضرر به حدى كه شرعاً حرام است نبوده باشد ، وضوى او صحيح است و همچنين اگر نداند كه آب براى او ضرر دارد و وضو بگيرد وضوى او صحيح است .
مسأله 295 - اگر رساندن آب به صورت و دستها به مقدار كمى كه وضو با آن صحيح است ضرر ندارد و بيشتر از آن ضرر دارد ، بايد با همان مقدار وضو بگيرد .
« شرط سيزدهم » آنكه در اعضاء وضو مانعى از رسيدن آب نباشد .
مسأله 296 - اگر مىداند چيزى به اعضاء وضو چسبيده ، ولى شك دارد كه از رسيدن آب جلوگيرى مىكند يا نه ، بايد آن را بر طرف كند ، يا آب را به زير آن برساند .
مسأله 297 - اگر زير ناخن چرك باشد ، وضو اشكال ندارد ، ولى اگر ناخن را بگيرند بايد براى وضو آن چرك را بر طرف كنند . و نيز اگر ناخن بيشتر از معمول بلند باشد ، بايد چرك زير مقدارى را كه از معمول بلندتر است بر طرف نمايند .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 65
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٦٥