احكام وقف
مسأله 2685 - اگر كسى چيزى را وقف كند ، از ملك او خارج مىشود و خود او و ديگران نمىتوانند آن را ببخشند يا بفروشند و كسى هم از آن ملك ارث نمىبرد ، ولى در بعضى از موارد كه در مسأله ( 2101 و 2103 ) گفته شد فروختن آن اشكال ندارد .
مسأله 2686 - لازم نيست صيغه وقف را به عربى بخوانند ، بلكه اگر مثلًا بگويد خانه خود را وقف كردم و خودش يا كسى كه خانه را برايش وقف كرده يا وكيل يا ولىّ آن كس آن را قبض كند وقف صحيح است ؛ مثلًا چنانچه حصيرى را به قصد وقف بودن در مسجد بيندازد و يا جايى را به قصد مسجد بودن بسازد و در اختيار نماز گزاران بگذارد وقفيت محقق مىشود . و قبول كردن كسى در صحت وقف لازم نيست و همچنين قصد قربت در آن لازم نيست .
مسأله 2687 - اگر ملكى را براى وقف كردن معين كند و پيش از خواندن صيغه وقف پشيمان شود يا بميرد ، وقف درست نيست و همچنين است در وقف خاص اگر پيش از قبض موقوفٌ عليهم واقف بميرد .
مسأله 2688 - كسى كه مالى را وقف مىكند ، بايد از موقع خواندن صيغه ، مال را براى هميشه وقف كند و اگر مثلًا بگويد اين مال بعد از مردن من وقف باشد ، چون از موقع خواندن صيغه تا مردنش وقف نبوده ، صحيح نيست و نيز اگر بگويد تا ده سال وقف باشد و بعد از آن نباشد يا بگويد تا ده سال وقف باشد ، بعد ، پنج سال وقف نباشد و دوباره وقف باشد ، وقف صحيح نيست .