احكام قسم خوردن
مسأله 2679 - اگر قسم بخورد كه كارى را انجام دهد يا ترك كند مثلًا قسم بخورد كه روزه بگيرد يا دود استعمال نكند ، چنانچه عمداً مخالفت كند ، بايد كفاره بدهد ؛ يعنى يك بنده را آزاد كند يا ده فقير را سير كند يا آنان را بپوشاند و اگر اينها را نتواند بايد سه روز روزه بگيرد و بايد روزه پى در پى باشد .
مسأله 2680 - قسم چند شرط دارد :
« اول » كسى كه قسم مىخورد بايد بالغ و عاقل باشد و از روى قصد قسم بخورد ، پس قسم خوردن بچه و ديوانه و مست و كسى كه مجبورش كردهاند درست نيست و همچنين است اگر در حال عصبانى بودن بى قصد قسم بخورد .
« دوم » كارى را كه براى انجام آن قسم مىخورد بايد حرام يا مكروه نباشد و كارى را كه قسم مىخورد ترك كند ، بايد واجب يا مستحب نباشد و اگر قسم بخورد كار مباحى را بجا آورد ، بايد ترك آن در نظر مردم بهتر از انجامش نباشد و نيز اگر قسم بخورد كار مباحى را ترك كند بايد انجام آن بهتر از تركش نباشد .
« سوم » به يكى از اسمهاى خداوند عالم قسم بخورد كه به غير ذات مقدس او گفته نمىشود مانند ( خدا ) و ( اللَّه ) و نيز اگر به اسمى قسم بخورد كه به غير خدا هم مىگويند ، ولى به قدرى به خدا گفته مىشود كه هر وقت كسى آن اسم را بگويد ذات مقدس حق در نظر مىآيد ، مثل آنكه به خالق و رازق قسم بخورد صحيح است ، بلكه احتياط وجوبى در غير اين صورت نيز عمل به قسم است .
« چهارم » قسم را به زبان بياورد و اگر بنويسد يا در قلبش آن را قصد كند صحيح نيست ، ولى آدم لال اگر با اشاره قسم بخورد صحيح است .