مسأله 1891 - آنچه را كه دولت از عين مال مىگيرد ، زكات آن واجب نيست ، مثلًا اگر حاصل زراعت ( 850 ) كيلوگرم باشد و دولت ( 50 ) كيلوگرم آن را به عنوان ماليات بگيرد فقط زكات بر ( 800 ) كيلو واجب مىشود .
مسأله 1892 - مصارفى كه انسان پيش از تعلق زكات انجام داده ، مىتواند از حاصل كسر نموده و فقط زكات بقيه را بدهد هر چند كمتر از نصاب باشد .
مسأله 1893 - مصارفى را كه بعد از تعلق زكات است مىتواند از حاكم شرع يا وكيل او در صرف آنها اجازه بگيرد و آنچه را نسبت به مقدار زكات خرج شده بردارد .
مسأله 1894 - واجب نيست صبر نمايد تا جو و گندم به حد خرمن برسد و انگور و خرما خشك گردد و آنگاه زكات را بدهد ، بلكه همين كه زكات واجب شد جايز است مقدار زكات را قيمت نموده و به عنوان زكات قيمت آن را بدهد .
مسأله 1895 - بعد از آنكه زكات تعلق گرفت مىتوان عين زراعت يا خرما و انگور را پيش از درو كردن يا چيدن به مستحق يا حاكم شرع يا وكيل اينها مشاعاً تسليم نمايد و پس از آن در مصارف شريك مىباشند .
مسأله 1896 - در صورتى كه مالك عين مال را از زراعت يا خرما و انگور به حاكم يا مستحق يا وكيل آنها تسليم نمود لازم نيست آنها را مجاناً به طور اشاعه نگاه دارد ، بلكه مىتواند براى اينكه تا وقت درو يا خشك شدن برسد ، براى ماندن آنها در زمينش اجرت مطالبه نمايد .
مسأله 1897 - اگر انسان در چند شهر كه فصل رسيدن حاصل آنها با يكديگر اختلاف دارد و زراعت و ميوه آنها در يك وقت به دست نمىآيد گندم يا جو و خرما يا انگور داشته باشد و همه آنها محصول يك سال حساب شود ،
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 399
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٣٩٩