مثلًا با باران است اگر سه چهلم بدهد كافى است .
مسأله 1886 - اگر شك كند و نداند كه عرف مىگويند با هر دو آبيارى شده يا اينكه مىگويند با دلو و نحو آن آبيارى شده است ، در اين صورت دادن يك بيستم كافى است و همچنين است حال اگر احتمال آن نيز برود كه در عرف بگويند با آب باران آبيارى شده است .
مسأله 1887 - اگر گندم و جو و خرما و انگور با آب باران و نهر مشروب شود و به آب دلو و مانند آن محتاج نباشد ، ولى با آب دلو هم آبيارى شود و آب دلو به زياد شدن محصول كمك نكند ، زكات آن ده يك است و اگر با دلو و مانند آن آبيارى شود و به آب نهر و باران محتاج نباشد ، ولى با آب نهر و باران هم مشروب شود و آنها به زياد شدن محصول كمك نكنند ، زكات آن يك بيستم است .
مسأله 1888 - اگر زراعتى را با دلو و مانند آن آبيارى كنند و در زمينى كه پهلوى آن است زراعتى كه از رطوبت آن زمين استفاده نمايد و محتاج به آبيارى نشود ، زكات زراعتى كه با دلو آبيارى شده ، يك بيستم و زكات زراعتى كه پهلوى آن است بنابر احتياط يك دهم مىباشد .
مسأله 1889 - مخارجى را كه براى گندم و جو و خرما و انگور كرده است ، نمىتواند از حاصل كسر نموده و ملاحظه نصاب نمايد پس چنانچه يكى از آنها پيش از ملاحظه مخارج به ( 288 ) من ( 45 ) مثقال كم برسد بايد زكات آن را بدهد .
مسأله 1890 - بذرى را كه به مصرف زراعت رسانده ، چه از خودش باشد يا خريده باشد نمىتواند نيز از حاصل كسر كند و سپس ملاحظه نصاب بنمايد ، بلكه نصاب را نسبت به مجموع حاصل بايد ملاحظه نمايد .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 398
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٣٩٨