شده است ، در صورتى كه ممكن باشد بهتر اين است كه نماز قضاى آن روز را پيش از نماز ادا بخواند .
مسأله 1394 - اگر در بين نماز يادش بيايد كه يك نماز يا بيشتر از همان روز از او قضا شده ، يا فقط يك نماز قضا از روزهاى پيش دارد چنانچه وقت وسعت دارد و ممكن است نيّت را به نماز قضا برگرداند ، بهتر اين است كه نيّت نماز قضا كند ؛ مثلًا اگر در نماز ظهر پيش از ركوع ركعت سوم يادش بيايد كه نماز صبح آن روز قضا شده در صورتى كه وقت نماز ظهر تنگ نباشد ، نيّت را به نماز صبح برگرداند و آن را دو ركعتى تمام كند ، بعد از آن ظهر را بخواند ، ولى اگر وقت تنگ است يا نمىتواند نيّت را به نماز قضا برگرداند ، مثلًا در ركوع ركعت سوم نماز ظهر يادش بيايد كه نماز صبح را نخوانده ، چون اگر بخواهد نيّت نماز صبح كند يك ركوع كه ركن است زياد مىشود نبايد نيّت را به قضاى صبح برگرداند .
مسأله 1395 - اگر از روزهاى گذشته نمازهاى قضا دارد و يك نماز يا بيشتر هم از همان روز از او قضا شده ، چنانچه براى قضاى تمام آنها وقت ندارد يا نمىخواهد همه را در آن روز بخواند ، مستحب است نماز قضاى آن روز را پيش از نماز از ادا بخواند و بهتر اين است كه بعد از خواندن قضاى نمازهاى سابق دوباره نماز قضايى را كه در آن روز پيش از نماز ادا خوانده بجا آورد .
مسأله 1396 - تا انسان زنده است اگر چه از قضاى نمازهاى خود عاجز باشد ، ديگرى نمىتواند نمازهاى او را قضا نمايد .
مسأله 1397 - نماز قضا را با جماعت مىشود خواند ، چه نماز امام
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 303
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٣٠٣