تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 302

مساهمون:

ص٣٠٢
نمازى كه نخوانده بجا آورد كافى است و نسبت به جهر و اخفات مخير مىباشد . مسأله 1390 - كسى كه پنج نماز پشت سر هم از او قضا شده و نمىداند اولى آنها كدام است ، چنانچه نه نماز به ترتيب بخواند ؛ مثلًا از نماز صبح شروع كند و بعد از آنكه ظهر و عصر و مغرب و عشا را خواند دو مرتبه نماز صبح و ظهر و عصر و مغرب را بخواند يقين به ترتيب حاصل نموده است . مسأله 1391 - كسى كه مىداند نمازهاى پنجگانه او هر كدام از يك روز قضا شده و ترتيب آنها را نمىداند ، بهتر اين است كه پنج شبانه روز نماز بخواند و اگر شش نماز از شش روز او قضا شده شش شبانه روز نماز بخواند و همچنين براى هر نمازى كه به نمازهاى قضاى او اضافه شود يك شبانه روز بيشتر بخواند تا يقين كند به ترتيبى كه قضا شده بجا آورده است ، مثلًا اگر هفت نماز از هفت روز نخوانده باشد هفت شبانه روز قضا نمايد . مسأله 1392 - كسى كه مثلًا چند نماز صبح يا چند نماز ظهر از او قضا شده و شماره آنها را نمىداند يا فراموش كرده ؛ مثلًا نمىداند كه سه يا چهار يا پنج نماز بوده ، چنانچه مقدار كمتر را بخواند كافى است ، ولى بهتر اين است كه به قدرى نماز بخواند كه يقين كند تمام آنها را خوانده است ، مثلًا اگر فراموش كرده كه چند نماز صبح از او قضا شده است و يقين دارد كه بيشتر از ده تا نبوده ، احتياطاً ده نماز صبح بخواند . مسأله 1393 - كسى كه فقط يك نماز قضا از روزهاى پيش دارد ، بهتر اين است كه اگر ممكن است اول آن را بخواند بعد مشغول نماز آن روز شود و نيز اگر از روزهاى پيش نماز قضا ندارد ولى يك نماز يا بيشتر از همان روز از او قضا