تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 306

مساهمون:

ص٣٠٦
نيست و سزاوار نيست كه انسان بدون عذر نماز جماعت را ترك كند . مسأله 1411 - مستحب است انسان صبر كند كه نماز را به جماعت بخواند و نماز جماعت از نماز اول وقت كه فرادى - يعنى تنها خوانده شود - بهتر است و شايد نماز جماعت در خارج وقت فضيلت افضل از نماز فرادى در وقت فضيلت باشد و نيز نماز جماعتى را كه مختصر بخوانند از نماز فرادى كه آن را طول بدهند بهتر مىباشد . مسأله 1412 - وقتى كه جماعت بر پا مىشود ، مستحب است كسى كه نمازش را فرادى خوانده دوباره با جماعت بخواند و اگر بعد بفهمد كه نماز اولش باطل بوده ، نماز دوم او كافى است . مسأله 1413 - اگر امام يا مأموم بخواهد نمازى را كه به جماعت خوانده دوباره با جماعت بخواند ، چنانچه احتمال فساد آن نماز را ندهد اشكال دارد مگر به طور امامت و در مأمومين كسانى باشند كه نماز واجب را نخوانده باشند و در غير اين صورت با قصد رجاء انجام شود . مسأله 1414 - كسى كه در نماز به حدى وسواس دارد كه موجب بطلان نمازش مىشود و فقط در صورتى كه نماز را با جماعت بخواند ، از وسواس راحت مىشود ، بايد نماز را با جماعت بخواند . مسأله 1415 - اگر پدر يا مادر به فرزند خود امر كند كه نماز را به جماعت بخواند احتياط مستحب آن است كه نماز را به جماعت بخواند و در صورتى كه ترك آن موجب اذيت و آزا و يا عقوقش شود حرام است بر فرزند مخالفت كند . مسأله 1416 - نماز مستحب را نمىشود به جماعت خواند ، مگر نماز استسقاء - كه براى آمدن باران مىخوانند - و نمازى كه واجب بوده و به جهتى