ظهور آن حضرت ، حكمت الهى اقتضاى آن را دارد واقع نشود نتايج و فوايدى كه از اين ظهور منظور است حاصل نمىگردد .
پس بايد اين ظهور تا وقت معلوم به تأخير افتد و در هنگامى كه شرايط آن حاصل و حكمت الهى مقتضى شد و منادى آسمانى آن را اعلام كرد ، انجام شود و كسى از وقت آن اطلاع ندارد و هركس ، وقتى براى آن معيّن كند ، دروغ گفته است .
از حضرت صادق عليه السّلام روايت است كه فرمود : از براى ظهور ، وقتى نيست براى آنكه مانند روز قيامت علم آن در نزد خدا است ، تا اينكه فرمود : براى ظهور مهدى ما كسى وقتى معيّن نكند ، مگر آنكس كه خود را شريك در علم خدا بداند و مدعى باشد كه خدا او را بر سرّ خودش آگاه كرده است « 1 » .
پيدايش مؤمنان از پشت كفار
چنانچه در اخبار و احاديث است خداوند نطفههاى بسيارى از مؤمنان را در اصلاب كفار به وديعه گذارده و اين ودايع بايد ظاهر شود و پيش از ظهور اين ودايع ، قيام امام با شمشير و قتل كفار و رفع جزيه ، عملى نخواهد شد زيرا مانع از خروج اين ودايع مىشود .
آيا كسى پيشبينى مىكرد از صلب حجّاج خونخوار ستمكار كه در بين دشمنان اهل بيت مانند او در شرارت كم يافت شده ، مردى چون حسين بن احمد بن الحجّاج معروف به ابن الحجّاج شاعر و سخنور معروف شيعه و دوستدار خاندان رسالت عليهم السّلام پيدا شود كه آن قصائد
هامش
( 1 ) - اثبات الهداة ، جلد 7 ، فصل 55 ، ب 32 ، ص 156 ، ح 40 .