كننده مال حلال ، مورد سرزنش و نكوهش قرار گرفت ، به دست آورنده مال حرام ، ستايش و بزرگ شمرده شد ، در مسجد الحرام و مسجد النبى آنچه را كه خدا دوست ندارد ، انجام گردد و كسى آنان را منع نكند ، بين آنها و بين عمل زشت ، كسى مانع نشود ، موسيقىها در اين دو حرم علنى گردد و انسان حق را گفته و امر به معروف و نهى از منكر كرده ، پس آن كس كه نصيحت مىشود ، برمىخيزد و به او مىگويد :
« اين كارها به تو ربطى ندارد » ؛ و بعضى از مردم به بعضى نگاه كردند و از اهل شر شمرده شدند و روش خوب و راه آن ، خالى بود و كسى در آن قدم نگذاشته ، براى مرده مجلس عزا گرفتند ، ولى كسى براى او ناراحت نشد ، در هر سال ، شرّ و بدعت بدتر از سال پيش شد ، خلايق و مجالس جز از پولدارها پيروى نكردند ، براى خنداندن ، پول بگيرند ، براى غير رضاى خدا به او ترحم شود ، نشانهها در آسمان بود ، ولى كسى از آنها نترسيد ، مردم مثل چارپايان جفتگيرى كردند ، كسى منكرى را براى ترس از مردم ، انكار نكرد ، مرد مال بسيارى را در راه غير خدا انفاق كرد ، ولى از دادن مالىاندك در راه اطاعت خدا امتناع ورزيد ، عاق والدين شدن علنى گشت و به والدين اهميت داده نشد ، والدين پيش فرزند بدترين مردم به حساب آمدند ، انسان خوشحال شد كه به والدينش دروغ بسته و زنان بر حكومت تسلط يافتند و هر كارى كه آنان را به هواى نفسشان برساند ، انجام دادند ، پسر به پدرش دروغ بسته و با والدينش دعوا كرد و از مرگشان شاد شد ، اگر روزى بر انسان بگذرد كه او در آن روز گناه بزرگ نكرده باشد ، از جمله : كم فروشى يا غش حرام يا خوردن شراب ، اندوهگين و غمگين شده و گمان نمايد كه آن روزى كه بر او گذشته ، لكه ننگى در عمر اوست .
حاكم ، غذا را احتكار كرد ، شراب براى مداوا كردن ، استفاده گشت و به مريض سفارش شد ، براى مردم ، ترك امر به معروف و نهى از منكر و ترك ديندارى ، عادى
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 352
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٣٥٢