يَلْقَوْنَ غَيّاً ؛ « 1 » « بعد از آنها جانشينانى آمدند كه نماز را ضايع كردند و از شهواتشان پيروى نمودند ، به زودى كيفر گمراهىشان را خواهند ديد » .
اى ابن مسعود ! مَثل آنها مثل خرزهره است كه گلش زيباست ، ولى مزهاش تلخ مىباشد ، كلام آنها حكمت است ، ولى اعمالشان بيمارىاى است كه درمانناپذير است » . « 2 » 6 . امام صادق عليه السلام فرمود : « هنگامى كه ديدى حق مُرد ، اهل آن رفتند ، ستم ، تمام كشورها را فرا گرفت ، چيزى به قرآن اضافه شد ، بر هواهاى نفسانى توجيه شد ، دين راكد ماند ، همانگونه كه آب راكد مىماند ، اهل باطل بر اهل حق برترى يافتند ، شر ظاهر شد و از آن جلوگيرى به عمل نيامد و اهل شر عذر آوردند ، انجام گناه آشكار و علنى شد ، در مسائل جنسى مردان به مردان و زنان به زنان اكتفا كردند ، مؤمن مجبور به سكوت شد و سخنش پذيرفته نشد ، گناهكار ، دروغ گفت و دروغ و افترايش را رد نكردند ، كوچك ، بزرگ را حقير شمرد ، رابطه خويشاوندى قطع شد ، هر كسى كه گناهى انجام داد ، از او تعريف و تمجيد شد و برايش خنديدند و سخن او رد نشد ، با جوان ، آن كار را كه با زن مىكنند ، انجام شد ، زنان با زنان ازدواج كردند ، تعريف و ستايش زياد شد ، مرد مالش را در غير اطاعت خداوند انفاق كرد و كسى او را نهى نكرد و جلوى اين كار را نگرفت ، مرد ، پناه به خدا برد از اينكه مؤمنى را ببيند كه اهل تلاش است ، همسايه پيش همسايه رفت و او را اذيت كرد و هيچ مانعى براى او در اين كار نبود ، كافر از ناخشنودى مؤمن ( ديدن فساد بر
هامش
( 1 ) . سورهء مريم ، آيه 59 .
( 2 ) . مكارم الاخلاق ، ص 419 .