معجزات امام زمان عليه السلام در غيبت كبرى
1 . در كتاب « جنة المأوى » حكايت 32 آمده : در ماه جمادى الاوّل سال 1299 هجرى مردى كه نامش آقا محمّد مهدى بود ، وارد كاظمين شد و از ساكنان بندر ملومين از بنادر ماچين و كشورهاى برمه بود و از شهر كلكته در سرزمين هند تا آنجا مسافتى شش روزه از دريا با كشتىهاى بخار است . پدرش شيرازى بود ، ولى او در بندر مذكور متولّد شد و در آنجا زندگى كرد و پيش از تاريخ ياد شده ، سه سال به بيمارى شديدى مبتلا شده بود و هنگامى كه بيمارى تمام شد ، نابينا و ناشنوا شد ، سپس براى شفاى بيمارىاش به زيارت امامان عراق متوسل شد و او اقوام و خويشاوندانى در شهر كاظمين از تاجران معروف داشت ، مدتى را نزد آنان اقامت كرد و بيست روز آنجا ماند .
زمان حركت كشتى بخار به سوى سامرّا ، مصادف با طغيان و بالا آمدن آب شد . او را داخل كشتى آوردند و به مسافران آن ، كه از اهالى بغداد و كربلا بودند ، سپردند و از آنها خواستند تا مراقب حال او باشند و به نيازهايش توجه كنند ، براى آنكه نمىتوانست آنها را بيان كند و به بعضى از نزديكان از اهل سامرا نامهاى نوشتند كه به كارهايش توجه بيشترى نمايند . هنگامى كه به آن سرزمين شريف و مكان پاك وارد شد ، بعد از ظهر روز جمعه دهم جمادى الآخر سال مذكور به