تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 197

مساهمون:

ص١٩٧
أَنفُسَكُمْ ؛ « 1 » « همانا عدد ماه‌ها نزد خداوند در كتابش ، از روزى كه آسمان‌ها و زمين را آفريد ، دوازده ماه است كه چهار تا از آن‌ها حرام هستند ؛ پس در اين چهار ماه به خود ستم نكنيد » . امام عليه السلام آه سردى كشيد ، سپس فرمود : « اما سال ، جدم پيامبر صلى الله عليه و آله است و ماه‌هاى سال كه دوازده ماه مىباشند ، اميرالمؤمنين عليه السلام مىباشد تا برسد به من و پسر من ، جعفر عليه السلام و پسر او ، موسى عليه السلام و پسر او ، على عليه السلام و پسر او ، محمّد عليه السلام و پسر او ، على عليه السلام و پسر او ، حسن عليه السلام و پسر او ، هادى مهدى عليه السلام مىباشند ، آن دوازده امام ، حجت‌هاى خداوند در خلقش ، نگهبانان وحى خداوند و علمش هستند . چهار ماه حرام كه آن‌ها دين قيم مىباشند ، چهار نفر از امامان مىباشند كه با اسم مشترك مىآيند : على اميرالمؤمنين عليه السلام ، پدرم على بن الحسين عليه السلام ، على بن موسىالرضا عليه السلام و على بن محمّد عليه السلام . پس اقرار و اعتراف به اين امامان ، دين قيم مىباشد و درباره آنان به خودتان ظلم نكنيد ؛ يعنى به همه آنان اقرار نماييد تا هدايت شويد » . « 2 » 26 . داود بن قاسم جعفرى از امام جواد عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : اميرالمؤمنين عليه السلام همراه امام حسن عليه السلام در حالى كه به دست سلمان تكيه داده بود ، وارد مسجدالحرام شد و نشست . در اين هنگام مردى خوش هيئت و خوش لباس
هامش
( 1 ) . سورهء توبه ، آيه 36 . ( 2 ) . غيبت شيخ طوسى ، ص 149 .