ديدم كه با نور بر پايه عرش نوشته شده : خدايى جز خداى يگانه نيست ، محمّد صلى الله عليه و آله ، رسول و فرستاده خداست و او را به وسيله على عليه السلام تأييد و قدرتمند كرديم و يارىاش داديم و يازده اسم ديگر پس از نام على عليه السلام با نور بر پايه عرش نوشته شده بود كه اينها هستند : حسن و حسين ، على ، على ، على و محمّد و محمّد و جعفر و موسى و حسن و حجت عليهم السلام .
گفتم : « اى خدا و سرور من ! آنان چه كسانى هستند كه آنان را به بزرگى ياد نمودى و نامهايشان را با نامت متصل كردى ؟ »
پس ندا آمد : « اى محمّد ! آنان جانشينان ، سرپرستان و امامان پس از تو هستند ؛ پس خوشا به حال دوستدارانشان و واى به حال كينه توزان و دشمنان آنان » . « 1 » 7 . حذيفة بن يمان مىگويد : رسول خدا صلى الله عليه و آله با ما نماز خواند ، سپس با صورتى گشاده و مهربان به ما رو كرد و فرمود : « اى يارانم ! شما را به تقواى الهى ، عمل به عبادت و پيروى از خدا سفارش مىكنم ؛ پس هر كس به اين عمل كرد ، پيروز شد ، نعمت يافت و كامياب گشت و هر كس اين را ترك كرد ، دچار پشيمانى شد ؛ پس تقوا و پرهيزكارى را بجوييد كه نتيجه آن سلامتى از عذابهاى ترسناك روز قيامت است . پس گويا من دعا مىكنم و پاسخ مىشنوم . من دو بار گرانبها را نزد شما به امانت مىگذارم : كتاب خدا و خاندان و اهل بيتم و تا زمانى كه به آنان تمسك جوييد و چنگ زنيد ، هرگز گمراه نمىشويد و هر كه به خاندان من چنگ زند و از آنان پيروى كند ، از نجات يافتگان است و هر كه از آنان تخلف كند و باز بماند ، از نابود شدگان است » . گفتم : « اى رسول خدا ! چه كسى را جانشين خود قرار مىدهى ؟ » فرمود :
« موسى بن عمران چه كسى را جانشين خود قرار داد ؟ » گفتم : « وصى و جانشينش ،
هامش
( 1 ) . كفاية الاثر ، ص 99 .