و معرفت ، او را عبادت مىكنند ، چنانكه در قرآن مجيد مىفرمايد :
« إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَمآءُ » ؛ « 1 »
« جز اين نيست كه مىترسند از خدا دانايان از بندگانش » .
عدل و قسط از امورى است كه همه افراد بشر به برقرار نمودن آن اظهار علاقه و ميل مىنمايند و بالفطره مىخواهند همگان عادل باشند و به حكم وجدان خود نمىتوانند حسن عدل و فضل شخص عادل را انكار كنند و اگر به زبان هم انكار كنند ، در پيشگاه وجدان به فضيلت آن اعتراف دارند .
هدف از فرستادن پيامبران و نزول كتابهاى آسمانى و قوانين و موازين محكم الهى برپايى امور مردم به قسط است ، برحسب اين آيه شريفه :
« لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيّناتِ وَأَنزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النّاسُ بِالْقِسْطِ » ؛ « 2 »
« به تحقيق پيامبران خود را با ادله روشن فرستاديم و همراه آنها كتاب و ميزان عدل را نازل كرديم تا مردم به عدل برپا گردند » .
عدل و قسط ؛ خواه آنها را مانند دو كلمه مترادف داراى مفهوم واحد بدانيم چنانكه بعضى از مفسرين و اهل لغت گفتهاند و قسط را - مخصوصاً در مواردى كه به تنهايى استعمال شده است - به عدل معنى كردهاند ، چنانكه ظاهر آن هم همين معنى است ؛ و خواه براى آنها - خصوصاً در مواردى كه با هم در كلامى آورده شده باشند - معناى مشابه و مرتبط به هم در نظر بگيريم ؛ هم شامل اعتدال و تناسب در
هامش
( 1 ) . سوره فاطر ، آيه 28 .
( 2 ) . سوره حديد ، آيه 25 .