جَهْلِها » ؛ « 1 »
« خدا زمين را به وسيله حضرت مهدى عليه السلام پر از نور و روشنايى مىكند بعد از تاريكى و ظلمت آن ، و پر از عدل مىكند بعد از جور و ستم ، و پر از علم و دانايى مىكند بعد از جهل و نادانى » .
البته روشن است كه مقصود از تاريكى و ظلمتى كه در اين حديث ، به آن اشاره شده است ، تاريكى ظاهرى كه در اثر غروب آفتاب يا خاموشىهاى برق پيدا مىشود ، نيست ؛ بلكه مقصود تاريكىهايى است كه در آن روزگار در اثر دورى از معارف حقّه و نداشتن بينش صحيح و گم كردن راه ارتباط با خدا ، جامعه به آن مبتلا مىشود .
چنانكه مقصود از نور هم نور حسّى نيست ؛ بلكه نور معرفت خدا و پيغمبر و امام و درك حقايق و نور عقل و فطرت و وجدان است .
و همچنين مراد از جهل ، جهل به علوم متعارفه و مبادى تمدن مادى و تكنولوژى نيست ؛ بلكه مراد همين جهلى است كه امروز بر دنياى علم و صنعت مستولى شده و روز به روز رو به افزايش است .
و مراد از علوم ، علوم حقيقت و دانايىها و دانشهايى است كه به انسان كمال مىبخشد و او را از ظاهر اين عالم به باطن آن مىرساند و سبب خوف و خشيت از خداوند متعال مىگردد .
همانا واقعيت امر اين است كه از ميان بندگان خداوند ، تنها اهل علم
هامش
( 1 ) . كمال الدين ، ج 1 ، ص 260 ، باب 24 ، حديث 5 ؛ منتخب الاثر ، ص 92 ، فصل 1 ، باب 7 ، حديث 24 .