ما از آن به جايى ضرر نمىزند و عقيدهاى را متزلزل نمىسازد ، خدايى كه به حكمت بالغه و قوه قاهره و مصلحت تامّه خود ، امام را در پرده غيبت قرار داده است ، قادر است اين خصوصيات را نيز طبق مصلحت از مردم پنهان سازد .
با اين حال ، براى اينكه به اين پرسش ، پاسخ مختصرى داده شود ، عرض مىكنيم : برحسب آنچه از بعضى احاديث و حكايات معتبر استفاده مىشود ، امام - روحى له الفداء - در غيبت كبرى ، در مكان خاصّى و در شهر معيّنى استقرار دايم ندارند كه از آن مكان و آن شهر خارج نگردند و به محلّ ديگر تشريف نبرند ؛ بلكه براى انجام وظايف و تكاليفى به مسافرت و سير و حركت و انتقال از مكانى به مكان ديگر مىپردازند ، و در اماكن مختلف - برحسب بعضى حكايات - زيارت شدهاند . از جمله شهرهايى كه يقيناً به مقدم مباركشان مزين شده است ؛ مدينه طيبه ، مكّه معظّمه ، نجف اشرف ، كوفه ، كربلا ، كاظمين ، سامرا ، مشهد ، قم و بغداد است ؛ و مقامات و اماكنى كه آن حضرت در آن اماكن تشريففرما شدهاند و بيشتر آمد و شدشان در آنجاها است ، متعدد است ؛ مانند مسجد كوفه ، مسجد سهله ، مقام حضرت صاحب الامر در وادى السلام نجف و حلّه و نيز مسجد جمكران قم . « 1 »
هامش
( 1 ) . از حكايات جالب و مورد اطمينان كه در زمان ما واقع شده ، اتّفاقىاست كه هنگام چاپ اين كتاب برايم نقل شد و در آن نكات و پندهايى است ، جهت مزيد بصيرت خوانندگان كه به خواندن اينگونه حكايات علاقه دارند ، در اينجا ضميمه كتاب مىنمايم :
چنانكه اكثر مسافرينى كه از قم به تهران و از تهران به قم مىآيند و اهالى قم نيز اطّلاع دارند ، اخيراً در محلى كه سابقاً بيابان و خارج از شهر قم بود ، در كنار راه قم - تهران - سمت راست كسى كه از قم به تهران مىرود - جناب حاج يداللَّه رجبيان از اخيار قم ، مسجد مجلّل و باشكوهى به نام مسجد امام حسن مجتبى عليه السلام بنا كرده است كه هماكنون داير شده و نماز جماعت در آن منعقد مىگردد .
در شب چهارشنبه بيست و دوم ماه مبارك رجب 1398 - مطابق هفتم تيرماه 1357 - شخصاً از