بدن حيوان را سالها بيش از آنچه خود آن حيوان به حسب عادت زيست دارد ، زنده نگاه دارد ؛ يعنى زندگى اين جزء مقطوع با غذايى كه براى آن آماده شده بود ، مرتبط بود كه امكان بقاى آن تا ابد در صورت رسيدن غذاى لازم به آن ، به اين وسيله معلوم شد .
و همين آزمايش را در مورد قطعهاى از جنين مرغ خانگى انجام داد و بيش از هشت سال زنده ماند . همچنين او و ديگرى روى قطعاتى از بدن انسان و عضلات و قلب و پوست و كليه آزمايش كردند ، معلوم شد مادامى كه غذاى لازم به آنها برسد ، زنده مىمانند و به نموّ خود ادامه مىدهند .
حتى اينكه استاد " ديمند وبرل " از اساتيد دانشگاه " جونس هبكنس " مىگويد :
زيست جاودان تمام اجزاى سلولى رئيسى جسم انسان ، بالقوّه يا امرى است كه به امتحان ثابت شده ، يا آنكه احتمال زيست جاودان آن كاملًا ارجح است .
و ظاهراً اوّل كسى كه اين آزمايش را روى بعضى از اجزاى حيوان با موفّقيت انجام داد ، دكتر " جاك لوب " عضو آزمايشگاه " روكفلر " بود ، پس از او دكتر " ورن لويس " و همسرش ثابت كردند كه ممكن است بعضى از سلولهاى جنين مرغ را در يك مايع نمكى زنده نگه داشت و اگر بعضى مواد آلى به آن افزوده شود ، اين سلولها نموّ مىكند و زياد مىشود .
بعد از اين ، آزمايشها دنبال شد تا مشخص گرديد كه سلولهاى بدن هر حيوانى ممكن است زنده بماند و نموّ كند در مايعى كه در آن غذاى لازم براى آنها باشد ، ليكن از اين آزمايشها ثابت نگرديد كه اين اجزا وقتى پير شدند ، نمىميرند .
تا آنكه با آزمايشهايى كه " دكتر كارل " انجام داد ، ثابت شد اين سلولها موجب پيرى حيوان نيستند ؛ بلكه بيش از حدّ عادى زيست مىكنند ، سپس اين دانشمند آزمايشهاى خود را تعقيب كرد و خود و همكارانش زحمات بسيار متحمل شدند
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 184
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص١٨٤