پارهاى از آنها با احتياط اظهار نظر مىنمايند و پاى خود را از امكان طولانى كردن عمر فراتر نمىگذارند و از عمر جاودان سخن نمىگويند ؛ ولى تصديق دارند كه مسأله طولانى ساختن عمر ، گام نخست به سوى جاودانى ساختن آن است و اصولًا دانش پزشكى با تمام شُعب و رشتههاى متعدد كه دارد ، آنچه در درمان بيمارىها پيشرفت نمايد ، راه بشر را به اين هدف نزديك مىسازد ؛ زيرا غير از اين نيست كه اين بيمارىها قاطع رشته عمر و زندگى و مانع از جاودان زيستن هستند و وقتى راه مبارزه با اين بيمارىها يكى پس از ديگرى كشف شد ، به تدريج عمر جاودان نيز تأمين خواهد شد .
پس اگرچه دانشمندان در دانشگاهها و آزمايشگاهها هر كدام در رشتهاى مخصوص و كشف راه مبارزه با يك نوع بيمارى مشغول تحقيق و تجسّس مىباشند ؛ امّا ما مىدانيم كه هرچه اين تجسّسات ، موفّقيتآميز باشد و هر روز با كشف تازهاى در مبارزه با يك نوع بيمارى پيروز شوند ، تا خطر قطع طناب عمر در ميان است ، اين تجسّسات پايان نخواهد يافت .
پس اگر بگوييم : زحمات و كوششهاى بشر همه به سوى اين هدف و براى اين نتيجه است و با وسايلى كه براى مبارزه با بيمارىهاى بسيار كشف كرده ، همواره موفّقيتآميز بوده و به سوى هدف پيش رفته است ، اغراق نگفتهايم .
امّا در خصوص اين موضوع ؛ يعنى امكان عمر جاودان ظاهراً مطالعات و آزمايشها از دو راه انجام مىشود :
يكى از راه مطالعه حالات و وضع زندگى جسمى و روحى و اخلاقى و دينى و اقتصادى معمّرين . و ديگر از راه تحقيق و تجربههاى علمى و فنّى كه روى بعضى از حيوانات و جنين و نسوج و سلول و قطعات اعضا انجام مىدهند .
اين مطالعات در هر دو مرحله نتيجه بخش شده و ثابت مىكند : بريده شدن
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 181
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص١٨١