تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 175

مساهمون:

ص١٧٥
غريب‌تر از اينها درخت " عندمى " است در شهر اورتاوا در جزيره تنزيف يكى از جزاير كانارى ، در درياى آتلانتيك ( جزاير مزبور به جزاير خالدات معروف است ) « 1 » مىباشد . محيط اين درخت به قدرى است كه اگر ده نفر دست‌هاى خود را دور آن باز كنند به طورى كه سر انگشت‌هاى آنها به هم برسد ، باز هم به تمام ساق آن احاطه نمىنمايد . و صاحب " الآيات البينات " مىگويد : حال كه سال 1882 ميلادى است ( سال تأليف كتاب الآيات البينات ) 482 سال مىباشد كه جزيره مزبور كشف شده و آن درخت عظيم در وقت كشف جزيره ، به همين حال بوده كه حالا هست و هيچ تفاوت و تغييرى در منظر آن پيدا نشده و جالب اينكه نموّ اين‌گونه درخت‌ها بطىء و كُند است چنان‌كه از نموّ درخت‌هاى كوچك از همين نوع معلوم مىشود . در اين صورت خدا مىداند چقدر قرون و دهور گذشته تا درخت عندم اورتاوا به اين عظمت و قطر رسيده است . يكى از گياه‌شناسان در تعيين عمر اين درخت اظهار عجز كرده و مىگويد : فهم و ادراك بشر از كشف اين سرّ قاصر است و نمىتواند به تقريب هم بفهمد كه عندم اورتاوا چند سال عمر كرده ؟ ! همين قدر معلوم و مسلّم است كه اين نهال كهنسال قرن‌ها پيش از خلقت انسان در كار نشو و نما بوده و زندگانى درازى نموده تا به اين قد و قواره رسيده است . مؤلّف " الآيات البينات " مىگويد : عجيب‌تر و غريب‌تر از اين جمله آن است كه علماى علم نبات و گياه‌شناسى عندم را از صنف درخت نمىدانند ؛ بلكه از جنس
هامش
( 1 ) . درخت عندم را درخت « دم الاخوين » و « دم الثعبان » نيز گويند و فارسى « دم الاخوين » و « دم‌الثعبان » « خون سياوش » و « خون سياوشان » است و ظاهراً عندم ، به ضم باشد .
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 175 | الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني