در مورد امامت و اصول اعتقادى ديگر در كتابهاى كلام و اعتقادات ، عقايد شيعه محفوظ و مضبوط است و در موضوع غيبت ، در كتابهايى كه از عصر ائمه عليهم السلام و بعد از آن تأليف شده همه خصوصيات آن مذكور شده و در هيچ كتاب و نوشتهاى ، از اين افترا اثر و نشانهاى نيست .
احدى نگفته امام در سرداب سامراء مخفى است ؛ بلكه كتب و روايات شيعه و آن همه معجزات و كرامات كه از آن حضرت در غيبت صغرى و كبرى نقل شده و حكايات آنان كه به شرف درك حضورش در طول اين دو غيبت مشرف شدهاند ، همه اين نسبت را تكذيب مىنمايند . بلى در سامرّاى مشرّفه ، سردابى است كه شيعه در آنجا به دعا و نماز و عبادت خدا و زيارت حضرت ولى عصر - عجل اللَّه تعالى فرجه - رفتار مىكنند ، نه براى اينكه امام در آنجا مختفى و پنهان است ، يا كسى امام را مقيم در آنجا بداند ؛ بلكه براى آنكه آن موضع معروف به سرداب و نواحى آن و حرم عسكريين ، منازل و مساكن شريفه و خانهها و محل ولادت آن حضرت و بُروز بعضى معجزات بوده است و تجديد خاطرات آن اعصار و ياد آن ازمنه كه امام عصر و پدرش و جدّش در آن بيوت شريف - كه از آن جمله همين دار معروف به سرداب است - خدا را پرستش مىكردند و محل آمد و شد شيعه و محبّان اهل بيت بوده ، در همان مقامات و مواقف شريفه به مدلول :
« فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوّ وَالْآصالِ » ؛ « 1 »
« خانههايى را خدا اجازه داده كه آنجا رفعت يابد و در آنجا ذكر نام خدا
هامش
( 1 ) . سوره نور ، آيه 36 .