استوار و محكم گرديد .
پاسخ پرسش دوم :
1 - علّت اينكه غيبت صغرى ادامه نيافت ، اين بود كه برنامه اصلى كار آن حضرت غيبت كبرى بود و غيبت صغرى مقدّمه آن بود و براى آماده كردن زمينه انجام شد .
2 - وقتى بنا باشد نايب خاص نافذ الحكم و صاحب قدرت ظاهرى نباشد و نتواند رسماً در كارها مداخله كند ؛ بلكه قدرتهاى ظاهرى به واسطه تمركز توّجهات در او ، با او معارضه و مزاحمت داشته باشند ، شيّادان و جاهطلبان هم ادّعاى نيابت خاصّه مىنمايند و اسباب تفرقه و گمراهى فراهم مىسازند ، چنانچه در همان مدت كوتاه غيبت صغرى ديده شد كه چه دعاوى باطلى آغاز گرديد و اين خود يك مفسدهاى است كه اهمّيت دفع آن از حفظ مصلحت تعيين نايب خاص ، اگر بيشتر نباشد ، كمتر نيست ، و خلاصه آنكه : ادامه روش نيابت خاصّه با صرفنظر از مصالحى كه فقط در همان آغاز كار و ابتداى امر داشته با اينكه نوّاب مبسوط اليد و نافذ الكلمه نباشند و تحت سيطره زمامداران وقت مأمور به تقيه باشند ، از نظر عقل ، مصلحت ملزمهاى ندارد ؛ بلكه از آن مفاسدى هم ظاهر مىگرديد .
« وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَصالِحِ الْأُمُورِ وَلا يُسْئَلُ عَمّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْئَلُونَ وَلا يَفْعَلُ وُلاةُ أَمْرِهِ إِلّا بِما أَمَرَهُمُ اللَّهُ تَعالى بِهِ ؛ فَإِنَّهُمْ عِبادَهُ الْمُكْرَمُونَ لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ »
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 154
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص١٥٤