و نشر فضايل اهل بيت به پايان رساند .
پس اين موضوع خروج نطفههاى مؤمنان از اصلاب كفار ، موضوع مهمى است كه ظهور نبايد مانع از آن شود و ظهور بايد موقعى واقع شود كه در اصلاب كفار وديعهاى باقى نمانده باشد ، چنانچه در سرگذشت نوح پيامبر - على نبينا و آله و عليه السلام - قرآن مجيد از سخن او در مقام دعا خبر داده :
« وَلا يَلِدُوا إِلّا فاجِراً كَفّاراً » ؛ « 1 »
« و فرزندى هم جز بدكار و كافر از آنان به ظهور نمىرسد » .
ظهور جهانى حضرت ولى عصر - عجل اللَّه تعالى فرجه - نيز در چنين موقعيتى واقع مىشود .
و به همين معنى آيه شريفه :
« لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً » ؛ « 2 »
« اگر شما عناصر كفر و ايمان از يكديگر جدا مىگشتيد ، همانا آنان كه كافرند به عذاب دردناك معذب مىساختيم » .
در روايات متعددى ، كه در تفسير برهان و صافى و بعضى تفاسير ديگر و كتب حديث روايت شده ، تفسير گرديده است .
و مضمون آن روايات اين است كه : قائم عليه السلام هرگز ظاهر نشود تا ودايع خدا خارج شود ، پس وقتى خارج شد ، دشمنان خدا بر هر كس ظاهر شود و آنها را به قتل رساند .
هامش
( 1 ) . سوره نوح ، آيه 27 .
( 2 ) . سوره فتح ، آيه 25 .