عقيده به مهدويت و انتظار ظهور موعود آخرالزمان ، علاوه بر آنكه عقيده به يك واقعيت و عقيده به وعدهء حتمى و تخلّفناپذير الهى است ، همين نور اميد و آيندهنگرى را مؤكّد مىسازد و از بركاتش اين است كه منتظران را در راه يارى حقّ و دين خدا و امر به معروف و نهى از منكر و مبارزه با ظلم و زور و تسليم نشدن در برابر باطل قوّت مىبخشد و جبههء اسلام را در مقابل كفر ، چنان مىسازد كه نوميدى از فتح و پيروزى در آن مفهومى نداشته باشد . غرب زدگى يا شرق زدگى وقتى چيره مىشوند كه ما از خود و مكتبمان مأيوس شده باشيم و اصالتها و سرمايههايى را كه داريم ، كارساز ندانيم .
آنان كه عليه عقيدهء مهدويت ، تبليغات سوء و سم پاشى مىنمايند ، مىخواهند اين موضع و سنگر را از مسلمانان بگيرند تا به آسانى مقلّد بيگانگان و پذيراى عادات و تلقينات سوء آنان شوند .
تا زمانى كه جامعهاى اعتماد به نفس خود را از دست ندهد و از خود و مكتبش نااميد نشود ، وابستگى فكرى به بيگانگان پيدا نخواهد كرد ، و اگر هم تحت سلطه سياسى و نظامى آنها واقع شد ، مىكوشد تا زنجيرهاى سلطهء بيگانه را پاره كند . امّا اگر احساس حقارت كرد ، اگر انديشه و ايمانش شكست خورد ، و اگر مكتب و راه ديگران را قوىتر و سازندهتر از راه و مكتب خود شناخت و آنها را به عنوان الگو انتخاب كرد و ترقى را در تقليد از آنها گمان نمود ، خود و ايدئولوژىهاى مكتبى خود را فراموش خواهد كرد .
عقيدهء انتظار در معناى عامش كه فراگير تمام مسلمين است و در معناى خاصش كه شيعه به آن معتقد است ، اين حالات و خودباختگىها را نفى مىكند و مسلمانان را به بازگشت به اسلام و تمسّك به وحدت اسلامى و ريشه كن كردن نفوذ بيگانه و تنفر از كفر و الحاد دعوت مىنمايد . مسلمان اگرچه به ظاهر خلع
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 230
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٢٣٠