بر مىشمارد .
اين دعا و ندبه است ، ولى در ضمن ندبه كسى كه بر وضع فاسد اجتماعى ، بر روشهاى ستمگرانه ، بر كژىها و كمبودها ، و نابسامانىها و گمراهىها ، ندبه مىكند و غصه مىخورد ، نمىتواند دست روى دست بگذارد و در برابر اين مفاسد سكوت اختيار كند و به سهم خود و براى روى كار آوردن يك روش اجتماعى نسبتاً اسلامىتر ، كار و اقدامى نكند .
جملههاى دعاى ندبه احساسات را به هيجان مىآورد و خواننده را تكان مىدهد و از كفر و شرك و تجاوز و ظلم و ستم متنفر مىسازد ، و اينها همه آثار ايجابى و مثبت است .
حال اگر بهرهء ما از اين دعا و از برنامههايى كه داريم آثار سلبى و منفى باشد ، مربوط به دعا نيست ، مربوط به جهل و غفلت است . هر نعمتى از نعمتهاى خدا را مىشود وسيلهء اتلاف وقت و گذراندن عمر كرد .
پس دعاى ندبه ، نه وسيلهء تخدير است و نه باعث وقوف و ركود ؛ بلكه سبب رشد فكرى و بسيج نيروها و حركت و اقدام است .
اين هم خيلى كم است كه كسى بگويد اين مجالس دعاى ندبه فايدهاش اين است كه جوانها را از رفتن به مراكز فساد اخلاق و اشتغال به تفريحات به اصطلاح سالم ، و در واقع بسيار ناسالم ، باز مىدارد .
نه ؛ دعاى ندبه براى اين است كه جوانان درهاى آن مؤسسات را هم ببندند و افرادى مبارز و آمر به معروف و هم فكر و متّحد و متشكل و مدافع از اسلام تربيت شوند .
شما اگر گاهى ظواهر بعضى از افراد كم اطّلاع و كم معرفت را مىبينيد همه را به آنها قياس نكنيد ، و جهل و غفلت آنها را از وظايف مهمى كه دارند ، پاى حساب
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 486
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٤٨٦