1 : اعتبار سند دعاى ندبه
در باب حجّيت خبر واحد ، بالاخره در علم اصول ، اطمينان به صدور ، ميزان اعتبار شناخته شده و روش عرف و عقلا نيز بر همين نحو قرار دارد ؛ بلكه به اخبار تاريخى و نقلهايى كه بسا از نظر محدّث مورد اعتماد نيست ، اعتماد مىكنند ، و همينقدر كه تاريخ معتبر يا مشهورى واقعهاى را نقل كرده باشد ، آن را قبول مىنمايند ؛ ولى علماى اسلام در اخبار و احاديث ، به خصوص راجع به احكام شرع ، تعيين هدفها ، تعاليم دين و تفسير قرآن و فقه ، از اين روش عرف ، پا را فراتر نهاده و تحقيق و دقّت و رسيدگى بيشترى مىكنند و در رجال سند احاديث و عدالت و ثِقه بودن راوى و سوابق اخلاقى ، و عقيده و مسلك سياسى او ، كاملًا كنجكاوى مىنمايند و تا اطمينان پيدا نكنند ، به حديث عمل نمىنمايند و اصولى كه در اين موضوع مراعات مىشود ، حاكى از نهايت دقّت و تفحص و اعتناى شيعه به واقعجويى و حقيقتپژوهى است .
اين جهت هم هست كه اين فحص و رسيدگى و تحصيل اطمينان به صدور حديث ، در مورد احاديثى كه راجع به حكم الزامى شرعى مثل واجب و حرام ، يا معاملات و امور مالى و حقوقى و سياسى باشد ، بيشتر انجام مىشود و معمولًا در