" رضوى " مىگيرند ، و حال آنكه به عقيده فرقه كيسانيه ، " رَضوى " جايگاه و محل اختفا و غيبت محمّد حنفيه است و معتقد بودند كه در اين كوه از انظار مخفى و از آنجا ظهور خواهد كرد . و حال آنكه امام زمان عليه السلام ؛ نه در غيبت صغرى و نه در غيبت كبرى و نه پس از ظهور ، هيچ رابطهاى با اين كوه ندارد و اساساً غيبت آن حضرت به اين صورت نيست كه در جاى مخصوصى قرار گرفته باشند ؛ بلكه در همه جا و هر مكان بخواهند حاضر مىشوند و اين ما هستيم كه آن ولىّ خدا را نمىشناسيم و تشخيص نمىدهيم .
بنابراين ، سؤال از اينكه : تو در كدام جايگاه مخفى به سر مىبرى ؟ ظاهراً با نوع غيبت حضرت مهدى موعود از ديدگاه شيعه اماميه سازگار نيست ؟
3 - از مطالعهء دقيق متن دعا ، كه از ائمه اثنى عشر عليهم السلام به تصريح و ترتيب نام برده نشده ، و پس از حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام ، كه به تفصيل از مناقب و فضايل آن حضرت سخن مىگويد ، ناگهان و بىواسطه به امام غايب خطاب مىكند ، باز اين سؤال ( سؤال دوم ) بيشتر در ذهن طرح مىشود .
4 - جمله :
« وَعَرَجْتَ بِرُوحِهِ إِلى سَمآئِكَ » ؛
« و روح او را به آسمانت عروج دادى » .
نيز با اجماع و اتفاق و آيات قرآن مجيد و اخبار و احاديث كه دلالت بر جسمانى بودن معراج حضرت رسول خدا صلى الله عليه و آله دارند ، مخالفت دارد .
5 - چگونه ممكن است اين دعا منسوب به يكى از امامان باشد كه همه عاقل و كامل بودند ؟ چگونه با اينكه هنوز امام زمان عليه السلام به دنيا نيامده بود ، در اين دعا به او خطاب كردهاند :
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 374
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٣٧٤