نگريست و گفت : « عمو ! اسم من در اين صحيفه است . » گفتم : « من تو را آوردهام تا نام من را بجويى و تو نام خود را مىخوانى ؟ » جوان چند برگى را ورق زد و سپس نام مرا نيز در آنجا پيدا كرد . من از اين در تعجب ماندم
كه چگونه نام او پيش از نام من ثبت شده بود تا اينكه آن جوان در ركاب حضرت سيد الشهدا عليه السلام افتخار شهادت يافت و راز آنكه اسم او را در ورقها پيش از نام عمويش ، حذيفه ثبت كرده بودند ، معلوم شد . »
شايد از اين جهت باشد كه وقتى ابن عباس حبر امت به ترك ملازمتِ ركابِ سيد الشهداء عليه السلام در سفر به كربلا مورد عتاب و ملامت قرار گرفت ، جواب داد : « ان اصحاب الحسين لم ينقصوا رجلًا نعرفهم و لم يزيدوا رجلا باسمائهم من قبل شهودهم . » ؛ اسامى اصحاب امام حسين عليه السلام را از قبل مىدانستيم ، نه يك نفر كم و نه يك نفر زياد .
و از محمد بن حنفيه نقل است كه گفت : « ان اصحابه عندنا لمكتوبون باسمائهم و اسماء آبائهم » ؛ اصحاب امام حسين عليه السلام در نزد ما با اسامى خود و پدرانشان مشخص بود .
سلام الله عليك يا ابا عبدالله و على الارواح التى حلت بفنائك عليكم منى سلام الله يا ليتنى كنت معكم فافوز فوزاً عظيماً
با عاشوراييان (فارسى) — صفحة 32
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٣٢