مىخواند ؛ مثل كسى كه شغل او سفر است ، بايد در سفر روزه بگيرد .
مسأله 375 . اگر روزهدار بعد از ظهر مسافرت كند ، بايد روزه خود را تمام كند و صحيح است .
مسأله 376 . اگر روزهدار پيش از ظهر مسافرت كند ، وقتى به « حدّ ترخّص » برسد ؛ يعنى به جايى برسد كه صداى اذان شهر را نشنود و اهل آنجا او را نبينند ، بايد روزه خود را باطل كند و اگر پيش از آن روزه را باطل كند ، علاوه بر قضا ، بنا بر احتياط واجب ، كفّاره هم دارد .
مسأله 377 . مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد ، ولى اگر براى فرار از روزه باشد ، مكروه است .
مسأله 378 . اگر مسافر ، پيش از ظهر به وطنش برسد ، يا به جايى برسد كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، چنانچه تا آن وقت ، كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده ، بايد آن روز را روزه بگيرد و اگر انجام داده ، نبايد آن روز را روزه بگيرد .
مسأله 379 . اگر مسافر بعد از ظهر به وطنش ، يا به جايى كه مىخواهد ده روز بماند برسد ، نبايد آن روز را روزه بگيرد .
احكام نوجوانان (فارسى) — صفحة 158
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص١٥٨