مسأله 371 . انسان نبايد در به جا آوردن كفاره كوتاهى
كند ، ولى لازم نيست ، فوراً آن را انجام دهد و اگر چند سال بر آن بگذرد چيزى بر آن اضافه نمىشود .
مسأله 372 . اگر به سبب عذرى مانند سفر ، روزه نگرفته و پس از رمضان عذر او بر طرف شود و تا رمضان سال بعد ، عمداً قضاى آن را به جا نياورد ، بايد علاوه بر قضا ، براى هر روز ، يك مد طعام به فقير بدهد و همچنين اگر با عذر ، قضاى روزه را به جا نياورد ، بنابر احتياط واجب ، علاوه بر قضاى روزه بايد يك مدّ طعام هم به فقير بدهد .
مسأله 373 . اگر به سبب بيمارى نتواند روزه بگيرد و آن بيمارى تا رمضان سال بعد طول بكشد قضاى آن ساقط مىشود ، ولى بايد براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد .
روزه مسافر
مسأله 374 . مسافرى كه بايد نمازهاى چهار ركعتى را در سفر ، دو ركعت بخواند ، نمىتواند در آن سفر روزه بگيرد ، ولى بايد قضاى آن را به جا آورد ، و مسافرى كه نمازش را تمام