كفاره روزه
مسأله 369 . كسى كه بدون عذر روزه خود را با يكى از مبطلات روزه باطل كند ، بايد قضاى آن را به جا آورده و
يكى از اين كارها را نيز انجام دهد ، و اين همان كفاره روزه است :
- آزاد كردن يك بَرده
- دو ماه روزه گرفتن كه سى و يك روز آن بايد پى در پى باشد
- سير كردن شصت فقير ، يا دادن يك مدّ طعام « 1 » به هر يك از آنها .
كسى كه كفاره بر او واجب شود ، بايد يكى از اين سه كار را انجام دهد ، و چون امروزه « برده » به معناى فقهى آن يافت نمىشود ، مورد دوّم و سوّم را انجام دهد ، و اگر هيچ يك از اينها برايش مقدور نيست ، بايد هر چند مدّ مىتواند طعام به فقير صدقه بدهد و استغفار كند ، و اگر آن را هم نتواند انجام دهد ، بايد استغفار كند .
احكام قضا و كفاره روزه
مسأله 370 . لازم نيست قضاى روزه را فوراً به جا آورد ، ولى بنا بر احتياط واجب بايد تا رمضان سال بعد ، انجام دهد .
هامش
( 1 ) . مدّ طعام تقريباً ده سير ( 750 گرم ) گندم يا جو و مانند اينهاست .