ايمانى خود عقب نشينى ندارند ؛ « حَسْبُنَااللهُ وَ نِعْمَ الْوَكيل » « 1 » و « افَوِّضُ امْري الَي اللهِ » « 2 » و « انّا للهِ وَ انّا الَيْهِ راجِعُونَ » « 3 »
« لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ الّا بِاللهِ » « 4 » همه نقاط ضعف آنها را به قدرت مبدل مىنمايد ؛ يا مثل اين دعا ، به لفظ كوتاه و مختصر و به مضمون جامع و پر از معنا و معرفت ، كه بر حسب روايات حضرت رسول اكرم ، صلى الله عليه و آله و سلم ، به دخترش ، سيدة نساء العالمين ، تعليم داد : « يا حَي يا قَيّومُ بِرَحْمَتِكَ اسْتَغيثُ لاتَكِلْني الي نَفْسي طَرْفَةَ عَيْن وَ اصْلِحْ لي شَأْني كُلَّهُ » « 5 » دعا كننده ، خود را در حفظ و حراست خدا و در حمايت عنايت او مىبيند و از هر كمى و كاستى و ضرر و زيان ، بىبيم و هراس مىشود .
اصلًا دعا و خواندن خدا ، خودش و حقيقتش ، از حوايجى كه مىخواهم مهمتر و فيض بخشتر است . همه چيز و همه حوايج ، كوچك و بزرگ ، حقير و كبير را ، بايد از خدا خواست كه آنچه در آن خواستن و خواندن است ، عين اجابت و به مطلب رسيدن است .
هامش
( 1 ) . آل عمران ، آيه 173 ؛ خدا ما را بس و چه نيكو كارسازى است .
( 2 ) . غافر ، آيه 44 ؛ كارم را به خداوند واگذار مىكنم .
( 3 ) . بقره ، آيه 156 ؛ ما از خداييم و به خدا باز مىگرديم .
( 4 ) . مجلسى ، محمّد باقر ؛ بحارالانوار ، ج 71 ، ص 160 .
( 5 ) . كنز العمّال ، حديث 3918 ؛ اى زنده پاينده ! با رحمتت ، دادرسيم كن و يك چشم به هم زدن مرا به خود وامگذار و تمام كارم را اصلاح كن .